حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٨٥ - خلأها

براى بررسى اسناد باشد؛ مثلًا پس از بررسى تاريخ مسلمانان، اگر واژه‌اى تركى كه در قرن سوم يا چهارم وارد حوزه‌هاى اسلامى شده است، در حديثى مشاهد شد، نمى‌توان آن حديث را به حضرت على عليه السلام نسبت داد.

بنابراين، يكى از چيزهايى كه جاى آن خالى است، بررسى شيوه‌هاى ارزيابى سند با استفاده از روش‌هاى جديدى است كه در تاريخ يا ديگر رشته‌هاى دانشگاهى درباره آنها كار شده است.

آنچه گذشت، نگاهى گذرا به خلأهايى بود كه در پژوهش‌هاى حديثى به چشم مى‌آيند و تلاش جدّى حوزه را مى‌طلبد.

اولويت ها

اگر بنا باشد خلأها و بايسته‌هايى را كه گفته شد، اولويت بندى كنيم، چند مورد از آنها داراى فوريت است كه به آنها اشاره مى‌شود: فقه الحديث، ارزيابى اسناد و قواعد رجالى و پالايش احاديث.

البته تمام آنچه گفته شد، اهميت بسيارى دارد كه حوزه بايد به آنها نيز بپردازد.

پيشنهادها

بخشى از پيشنهادها به حوزه‌هاى آموزش بر مى‌گردد و بخش‌هاى ديگر آن به جنبه‌هاى عمومى كردن حديثْ مرتبط است. اگر رشته‌هاى تخصصى آموزشى (حوزوى يا دانشگاهى) با اين افق‌هاى ديد و در سطح كارشناسى ارشد و دكترى شكل بگيرد، كمك شايانى به ارتقاى علوم حديث خواهد داشت. در كنار اينها بايد به صورت جدّى‌ترى مسائل حديثى را در نظام آموزشى دنبال كرد. توجيه معقول ندارد كه مباحث حديثى در حاشيه درس‌ها پيش بينى شود. در همان دوره‌هاى عمومى حوزه، مى‌بايد مباحث حديثى در متن درس‌ها قرار گيرد.

برگزارى نشست‌هاى علمى، سمينارها، ميزگردها، دعوت اساتيد فن از داخل و