حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٤٨ - طرح پژوهشى علم الحديث

نورى با همين انگيزه دست به خلق موسوعه‌هاى بزرگ خود زدند.

اين كار در سطح گسترده- كه همه كتب و حتى موسوعه‌هاى قبلى را نيز شامل شود- امرى لازم و ضرورى بود كه به همت بلند و تلاش بى‌وقفه مهندس عليرضا برازش آغاز شده است.

ايشان كار خود را با تاليف «مجمع الأنوار- الشكر والصبر» آغاز كرد و سپس با طرح كاملترى با عنوان «جامع الأحاديث» آن را به كمال رساند. در اين طرح بيش از ٨٠٠ عنوان كتاب حديثى در محدوده كار قرار دارد.

پيش درآمد اين كار عظيم، عرضه معجم‌هاى بحار الأنوار، مستدرك الوسائل و كتب اربعه در فاصله زمانى اندك بود.

(٣)

اين بود فهرستواره‌اى از ميراث فرهنگى تشيّع در زمينه حديث؛ اما نه كارهاى انجام شده در گذشته بى‌نقص است و نه كارهاى برجاى مانده، كم.

گرچه توجه به حديث تا بدان جا پيش رفته كه به مهجوريت قرآن گراييده و سبب حذف كتاب الهى از پاره‌اى حوزه‌هاى پژوهشى و علمى شده است،[١]

اما تحقيق‌هاى سازمان يافته و مدوّن كه قابل آموزش و پيگيرى پژوهشى باشد، ناقص است.

در اين جا برآنيم نخست از ضرورت برخى پژوهش‌هاى حديثى سخن گوييم و سپس طرحى تحقيقى در زمينه «علم الحديث» به طور عام ارائه كنيم.

به نظر مى‌رسد در سه حوزه كلى نياز به پژوهش جديد است.

١. تاريخ حديث و كتابشناسى كتب حديث.

٢. بررسى اسناد و علم رجال.

[١]. الميزان، ج ٥، ص ٢٩٨- ٢٩٩.