حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣٥٨ - درآمد

مى‌رسد كه بتوان او را شاعر ناميد؟ زيرا روشن است كه با سرودن چند بيت، كسى را شاعر نمى‌نامند.

پاسخ اين پرسش، آسان نيست؛ زيرا اظهار نظر مورّخان و محقّقان درباره تعداد شعرهاى امام على عليه السلام بسيار متفاوت است. گروهى بيش از دو بيت را براى حضرت، ثابت نمى‌دانند و برخى ديگر، همه اشعار ديوان‌هاى موجود منسوب به وى را از وى مى‌دانند.

در يك نگاه كلّى، دو ديدگاه در اين باره به دست مى‌آيد:

الف. برخى تعداد اشعار را اندك و لقب «شاعر» دادن به امام عليه السلام را نادرست مى‌دانند؛ البته برخى از ايشان تصريح دارند كه نسبت دادن اين عنوان به امام عليه السلام بر مقام ايشان نمى‌افزايد و حتى شايد از آن بكاهد.

يونس بن حبيب نحوى،[١]

ابوعثمان بكربن محمد مازنى،[٢]

محمدبن عمران كاتب مرزبانى،[٣]

زمخشرى،[٤]

فيروزآبادى‌[٥]

و سيد على‌خان كبير[٦]

از كسانى‌اند كه صحّت نسبت بيش از دو بيت را به على عليه السلام نپذيرفته‌اند.

ياقوت حَمَوى، پنج بيت ديگر به آن دو بيت افزوده است.[٧]

مورّخانى چون يعقوبى، مسعودى، ابن قتيبه و طبرى در كتاب‌هاى خود به اشعار امام على عليه السلام اشاره نكرده‌اند و اين، نشان از اندكىِ سروده‌ها دارد.

ب. برخى او را «شاعر» مى‌شناسند. شَعبى گفته است: ابوبكر، عمر و عثمان،

[١]. زَبيدى، محمد مرتضى، تاج‌العروس، ج ٧، ص ٨٤.

[٢]. فيروزآبادى، محمدبن‌يعقوب، القاموس‌المحيط فى‌اللغة، ذيل ماده: ودق؛ حموى، ياقوت، معجم‌الأدباء، ج ١٤، ص ٤٨ و ٤٣ و ٤٢.

[٣]. زَبيدى، محمد مرتضى، تاج‌العروس، ج ٧، ص ٨٤.

[٤]. فيروزآبادى، محمدبن‌يعقوب، القاموس‌المحيط فى‌اللغة، ذيل ماده: ودق؛ حموى، ياقوت، معجم‌الأدباء، ج ١٤، ص ٤٨ و ٤٣ و ٤٢.

[٥]. همان.

[٦]. مدنى، سيد على‌خان، أنوارالربيع، ص ١٢٨.

[٧]. حموى، ياقوت، معجم‌الأدباء، ج ١٤، ص ٤٢.