حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٢٦ - امام خمينى و فقه الحديث

اندكى از زواياى علمى آن بزرگمرد، نمايانده شود. فصل نامه علوم حديث نيز به پاس ارج نهادن به خدمات امام (ره) به سنّت و حديث، شماره‌اى ويژه را به ديدگاه‌هاى حديثى ايشان اختصاص داد، بدان اميد كه در معرّفى چهره علمى آن عالم حديث شناس، سهيم باشد. در آن ويژه نامه، همكاران علمى مجلّه تلاش كردند هر كدام به گوشه‌اى از اين ديدگاه‌ها بپردازند، مانند:

١. ديدگاه‌هاى فقه الحديثى امام (ره)،

٢. آراى رجالى امام (ره)،

٣. نگاه امام (ره) به كتاب‌هاى حديثى،

٤. معرّفى شرح‌هاى امام (ره) بر روايات،

و....

اين مقاله عهده دار مبحث اوّل بود و كوشيد فقه الحديث را از نگاه امام خمينى بكاود و با ارائه نمونه‌هاى عينى از لابه لاى آثار و گفته‌هاى ايشان به معرّفى روش تحقيق او در دانش فقه الحديث بپردازد.

قواعد فقه الحديث در نگاه امام‌

فقه الحديث كه همان دانش فهم روايات و شرح و تفسير آنهاست، اصول و قواعدى دارد. هر كس كه به شرح و تفسير رواياتْ رو كند، مى‌بايد بر اين قواعدْ واقف باشد؛ گرچه آن را مدوَّن نكرده و در آغاز اثر علمى خويش، بدان نپرداخته باشد. بدين جهت، ما بر اين باوريم كه مى‌توان مسلك شارحان حديث را در فقه الحديث، از شروح آنان به دست آورد؛ چنان كه مى‌توان مسلك فقها را در فقه الحديث، از كتب فقهى و اصولى آنان استخراج نمود.

بر اين پايه، با مرورى اجمالى بر كتب فقهى، اصولى، عرفانى و شرح الحديث امام (ره) اصول و قواعدى را در فقه الحديث به دست آورديم، بدين شرح: