عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٢ - زهد در كلام مجلسى رحمه الله

داراى خير دنيا و آخرت شده و فرمود: هيچ كس حق را از درى نجسته كه از در زهد در دنيا بهتر باشد و زهد، ضد آن چيزى است كه دشمنان خدا آن را مى‌طلبند.

گفتيم: قربانت گردم آنان چه راهى مى‌جويند؟ فرمود: از رغبت به دنيا و فرمود:

آيا شخص پر صبر ارجمندى وجود ندارد، به راستى اين دنيا چند روز اندك بيش نيست، هلا بر شما! حرام است بر شما مزه ايمان را بچشيد تا نسبت به دنيا بى‌رغبت و زاهد نگرديد.

راوى مى‌گويد: از حضرت شنيدم: هرگاه مؤمن خود را از دنيا كنار كشد، مقامش بالا رود و شيرينى دوستى خدا را دريابد و نزد دنياداران به ديوانه ماند و همانا حب خدا به دين مردم آميخته و به كارى، جز آن دست نيندازند، راوى گويد: شنيدم مى‌فرمود: به راستى چون قلب پاك و مصفا شد، زمين بر او تنگ گردد تا بر فراز رود[١].

زهد در كلام مجلسى رحمه الله‌

مجلسى بزرگ رحمه الله در شرح صفاى قلب مى‌گويد:

دل و روح انسانى چون از عالم ملكوت است و به اين جهان پست فرود آورده شده و به تعلقات بدن گرفتار گرديده، براى تحصيل كمالات و به دست آوردن سعادات چون جامه چركى كه براى سپيد شدن مى‌شويند، بايد با زهد و ساير صفات حسنه شستشو داده شود.

روح با گرويدن به شقاوت بر اثر علايق جسمانيه و شهوات دنيويه ظلمانيه به‌

[١] -الكافى: ٢/ ١٣٠، باب ذم الدنيا والزهد فيها، حديث ١٠؛ وسائل الشيعة: ١٦/ ١٣، باب ٦٢، حديث ٢٠٨٣٤.