عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٩ - ٣ - راحتى در گرسنگى

يعنى: چون زبان و گوش و چشم، به صورت ذكر و آثار و عبر كه رغايب غايات حس است ظاهر گشتند، حينئذ غفلت از حواس او، منقمع و مندفع شود، تا هيچ قولى و نظرى و سماعى از اين كامل، جز از سر حضور و يقظت صادر نشود، پس اين مفاتيح، اثرى به صورت قوامع عزت پيدا آمد و از اين مدارك، حسى ظاهر به اعلام عملى تخلق.

از آن وجه استعارت فرموده است كه نشان عمل تخلق به اسم سميع و بصير و قائل آن است كه زبان و گوش و چشم به گفت و شنيد و ديد و ذكر و سماع و رؤيت حق و آثار و عبر او مصروف باشد و آلات اين تخلق و ظهور او بالفعل، جز اين مدارك مذكور نيستند، لاجرم ايشان از اين جهت، نشان‌هاى عملى تخلق آمدند[١].

٣- راحتى در گرسنگى‌

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

سومين چيزى كه در دنيا راحت انسان است گرسنگى است كه البته، منظور از آن كم خورى يا به اندازه خوردن است كه كم خورى و گرسنگى كشنده شهوات و وساوس است.

هر چه شكم پرتر باشد، آتش شهوات روشن‌تر است و براى پر كردن‌هاى بعدى، به طور مرتب انسان دچار وسوسه، در به دست آوردن مال دنيا خواهد بود و آن چنان گرفتار هم و غم است كه لحظه‌اى امنيت درون و سلامت زندگى ندارد.

در فضيلت جوع و كم خورى در باب چهل و يكم «مصباح الشريعة» كه باب‌

[١] -مشارق الدرارى: ٤٧٦.