عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٦ - حرص مذموم در كلام نراقى

و بى‌خبرى و آزاد كردن آنان از مشكلات مادى و معنوى است و حرص به رساندن خود به نقطه با عظمت لقاى حق و خشنودى حضرت دوست، چنان كه اخلاق همه انبيا و امامان و اوليا بوده و قرآن مجيد به اين حقيقت، ناطق است.

آرى، چه سرمايه‌اى از معرفت به حق و چه مايه‌اى از حرص زدن براى رسيدن به آغوش رحمت و مغفرت محبوب، پر منفعت‌تر و سودمندتر است؟!

حرص مذموم‌

در سطور گذشته به اين حقيقت اشاره شد كه اگر دست حرص از دامن هدايت حق كوتاه گردد و مهار حرص به دست ناپاك هواى نفس بيفتد، آدمى دچار بلاى دنيا و عذاب آخرت مى‌گردد.

حرص، در صورتى كه در كنار چراغ پر فروغ هدايت قرار نگيرد، از انسان در جهت مقام، فرعون و در جنب مال، قارون و در كنار دانش، بلعم باعورا مى‌سازد!!

حملات شديد دانشمندان علم اخلاق به مسئله حرص به عنوان يكى از بدترين رذائل، متوجه چنين حرصى است.

حرص مذموم در كلام نراقى‌

فقيه بزرگ، ملا احمد نراقى در باب حرص مذموم مى‌فرمايد[١]:

از رذايل متعلقه به قوه شهويه، صفت حرص است و آن صفتى است نفسانيه كه آدمى را مى‌دارد بر جمع نمودن زايد از آنچه به آن احتياج دارد و اين صفت، يكى از شعب حب دنيا و از جمله صفات مهلكه و اخلاق مضله است، بلكه اين صفت‌

[١] -معراج السعادة: ٣٠١ در بيان صفت حرص.