عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٤ - ٣ - صفاى در معامله

و هيچ ضجر[١] و قلق نكنى.

و گفته‌اند:

خلق آن است كه حق تعالى اختيار كرده است از بهر رسول الله ٦ و او را بدان فرموده كه:

[خذ العفو و أمر بالعرف و أعرض عن الجاهلين‌][٢].

عفو و گذشت را پيشه كن، و به كار پسنديده فرمان ده، و از نادانان روى بگردان.

و از سيرت متقيان و متقدمان چند حكايت نقل كنيم تا طالبان صادق را آن دستورى شود و ادب و اخلاق عارفان و صالحان را بر آن قياس كند و اقتدا كند بدان ان شاء الله تعالى.

نقل كرده‌اند از ابوذر غفارى رحمه الله كه:

او وقتى شتر خود را آب مى‌داد بر كنار حوض، كسى ديگر خواست كه شتر خود را آب دهد و صبر نكرد تا او فارغ شود و شتر خود را بر سر شتر او راند و حوض بشكست!

ابوذر رضى الله عنه از آن در خشم شد، زود بركنارى رفت و بنشست و بعد از آن به پشت باز خفت تا از وى پرسيدند: چرا چنين كردى؟ گفت: رسول ٦ ما را چنين فرموده است كه چون شخص در خشم شود بايد كه بنشيند اگر خشم وى باز نشست والا بايد كه به پشت بازخسبد تا خشم وى بازنشيند[٣].

[١] -ضجر: بى‌قرارى و دلتنگى و بى‌تابى.

[٢] -اعراف( ٧): ١٩٩.

[٣] -ميزان الحكمة: ٩/ ٤٣٣٩.