عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٥ - دنيا در كلام عبدالرزاق لاهيجى

و در اين آيه شريفه اراده خاص و عام را بيان فرموده و قصه نيك و بد را شرح داده، دشمن را از دوست جدا كرده و دور و نزديك را پيغام فرستاده، طالب دنيا به نزد طالب عقبى كافر است و طالب عقبى به نزد طالب مولا مشرك.

آدمى، بايد در صحيفه احوال و در مرآت اعمال خود تأملى و تدبرى واجب داند و به نور بصيرت در دايره فكر طوفى كند، تا مشاهده كند كه اراده كدام طرف از نهاد او سر مى‌زند و به علم خود قياس برگيرد كه از كدام طايفه است. جهد كن تا از آن قوم نباشى كه حق سبحانه و تعالى خبر مى‌دهد:

[مذبذبين بين ذلك لا إلى هؤلاء و لا إلى هؤلاء][١].

منافقان ميان كفر و ايمان متحير و سرگردانند، نه [با تمام وجود] با مؤمنانند و نا با كافران.

طلاب دنيا را صفت مى‌نمايد كه:

[و هم عن الآخرة هم غافلون‌][٢].

و آنان از آخرت [كه سراى ابدى و داراى نعمت هاى جاودانى و حيات سرمدى است‌] بى‌خبرند.

و سعى كن كه از اهل آخرت بلكه از طلاب مولا باشى كه در نعت اول مى‌فرمايد كه:

و سعى كن كه از اهل آخرت بلكه از طلاب مولا باشى كه در نعت اول مى‌فرمايد:

[١] -نساء( ٤): ١٤٣.

[٢] -روم( ٣٠): ٧.