عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٤ - زهد در آيينه روايات

و خصلت و اين همه بزرگى و عظمت و اين همه جلالت و معنويت از كانونى چون زهد، يعنى بى‌رغبتى كامل به آنچه نبايست رغبت داشت و رغبت كامل به معشوق حقيقى، يعنى حضرت رب العزه به دست مى‌آيد و حلاوت زهد براى زاهدان حقيقى در دنيا هم چون حلاوت نعمت‌هاى بهشت در قيامت براى بهشتيان است و چون اين حلاوت حاصل شود، زاهد پس از آن دنبال چه رود و دنبال كه رود.

زهد، ذروه انسانيت و مقام اعلاى آدميت و منبع تمام كمالات و ايجاد كننده تمام خصايل الهى در انسان است.

زهد در آيينه روايات‌

اگر به دقت روايات عالى باب زهد را مطالعه كنيم و به جاى توجه به الفاظ آن، به مفاهيم بلند آسمانى آن بنگريم، پس از وقوف به معناى زهد، عملا زاهد خواهيم شد.

روايات باب زهد، جوى براى خواننده ايجاد مى‌كنند كه خواننده با توفيق حضرت حق، از آن جو آثار معنوى عظيمى برخواهد گرفت.

روايات اين باب به مسئله سرعت عمر، زودگذرى وقت و اين كه دنيا تا كنون بهر صورتى كه نصيب انسان شده براى انسان باقى نمانده، اشاره دارند و از اين جهت دل آدمى را از رذايل پيراسته و به حسنات آراسته مى‌نمايند، به قسمتى از روايات اين باب توجه كنيد.

در مقدمه اين روايت آمده:

خداوند هر شب ملكى را به سوى مردم دنيا مى‌فرستد تا فرياد بزند:

يا أبناء العشرين جدوا واجتهدوا ويا أبناء الثلاثين لا تغرنكم الحياة الدنيا ويا