عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٩ - زهد در آيينه روايات

امام باقر ٧ فرمود: در ضمن آنچه خداوند با موسى مناجات فرمود اين بود:

اى موسى! به قوم خود بگو: تقرب جويندگان به من به چيزى مانند گريستن از خوف من به من تقرب نخواهند جست و بندگان فرمانبردارم به چيزى چون پرهيز از محرمات مرا بندگى نخواهند كرد و خود ساختگان و آراستگان براى ديدار من به چيزى چون زهد و بى‌رغبتى به دنيا، خويشتن را نخواهند آراست.

موسى عرض كرد: اى بهترين بخشندگان! جزاى ايشان را چه خواهى داد؟

فرمود: اما آنان كه به ريختن سرشك از ترس هيبت من به من تقرب جويند مقامشان در رفيق اعلى كه محل انبياست باشد و كسى را در اين مقام با آن‌ها شركت نيست!!

واما پارسايانى كه با دورى از گناه مرا پرستيدند و به من تقرب جستند، پس من همه مردم را بازجويى كنم و اعمال همه را باز رسم، جز آنان كه نسبت به بازرسيشان شرم دارم و اما كسانى كه به زهد در دنيا و بى‌رغبتى به زايد بر هزينه زندگى به من تقرب جستند، پس بهشت را به جملگى بر ايشان ارزانى دارم تا هر كجا كه خواهند منزل گزينند!

قال أميرالمؤمنين ٧: الزهد ثروة، والورع جنة وأفضل الزهد إخفاء الزهد، الزهد يخلق الابدان ويحدد الآمال، ويقرب المنية، ويباعد الأمنية، من ظفر به نصب، ومن فاته تعب ولا كرم كالتقوى ولا تجارة كالعمل الصالح، ولا ورع كالوقوف عند الشبهة ولا زهد كالزهد فى الحرام...[١] اميرالمؤمنين ٧ فرمود: زهد و بى‌رغيتى به مازاد از زندگى ثروت است و پارسايى سپر از بلاى دنيا و عذاب آخرت است، بهترين زهد پنهان داشتن‌

[١] -روضة الواعظين: ٢/ ٤٣٤؛ بحار الأنوار: ٦٧/ ٣١٦، باب ٥٨، حديث ٢٣.