عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٧ - زهد در آيينه روايات

قال النبى ٦: يا ابا ذر، إذا رأيت أخاك قد زهد فى الدنيا فاستمتع منه فإنه يلقى الحكمة[١].

اى اباذر! هرگاه برادر مؤمنت را ديدى كه حالت زهد به او عنايت شده كلام او را گوش كن كه او القاى حكمت مى‌كند.

روايت بسيار جالبى در باب زهد از حضرت على بن الحسين ٨ بدين مضمون رسيده:

به راستى دنيا پشت كرده و مى‌رود و آخرت روى كرده و مى‌آيد و براى هر كدام فرزندانى است، شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا نباشيد، هلا كه از زاهدان در دنيا باشيد و از راغبان در آخرت، هلا زاهدان در دنيا زمين را بستر كنند و خاك را زير سر نهند و آب بوى خوش و عطر آن‌هاست و به خوبى دل از دنيا كنده‌اند!

خدا را بندگانى است كه چونان كسى‌كه اهل بهشت را ديده در بهشت جاويدانند و چونان كسى‌كه اهل دوزخ را در دوزخ ديده در عذابند، مردم از شر آنان آسوده‌اند، دلشاد غمنده است، روحى پارسا دارند و نيازى سبك و رسا، روزى اندك، بر بلاها و مصائب و عبادات شكيبايى كردند و به سرانجامى كه آسايش طولانى دارد گراييدند، به وقت شب گام در عبادت گذارند و اشك بر گونه ريزند و به پروردگار پناه برند و در آزاد شدن خود بكوشند و اما در روز، برد باران، دانشمندان، نيكان و پرهيزكاران باشند، گويا چوبه تيرى هستند كه ترس از خدا آنان را سراپا تراشيده و لاغر و نزار كرده و اين لاغرى و نزارى محصول عبادت آن‌هاست.

[١] -بحار الأنوار: ٧٤/ ٨٠.