عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٤ - خودآرايى دنيا

و آن گاه ناگاه از تو به دشمن تو شود و مثل آن، چون زنى نابكار مفسدست كه مردان را به خويشتن غره كند تا عاشق كند و آن گاه به خانه برد و هلاك كند.

عيسى ٧ دنيا را ديد در مكاشفات خويش در صورت پيرزنى گفت: چند شوهر دارى گفت: در عدد نيايد از بسيارى، گفت: بمردند يا طلاق دادند، گفت: نه كه همه را بكشتم، گفت: پس عجب از اين احمقان ديگر، مى‌بينند كه با ديگران چه مى‌كنى و آنگه در تو رغبت مى‌كنند و عبرت نمى‌گيرند[١]!

خودآرايى دنيا

مثال آخر: ديگر سحر دنيا آن است كه ظاهر خويش را آراسته دارد و هر چه بلا و محنت است پوشيده دارد، تا جاهل به ظاهر وى نگردد و غره شود و مثل وى چون پيرزنى است زشت كه روى دربندد و جامه‌هاى ديبا و پيرايه بسيار بر خود كند، هر كه از دور وى را ببيند فتنه شود و چون چادر از وى باز كند، پشيمان شود و فضايح وى مى‌بيند.

در خبر است:

دنيا را روز قيامت بياورند بر صورت عجوزه‌اى زشت، سبز چشم و دندان‌هاى‌

[١] -مجموعة ورام: ١/ ١٤٦؛ ارشاد القلوب: ١/ ١٨٦؛ بحار الأنوار: ١٤/ ٣٢٨، باب ٢١، حديث ٥٥.