عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٤ - حركت انسان در دنيا
درآيند.\* آنان را از چشمهاى بسيار داغ مىنوشانند؛\* براى آنان طعامى جز خار خشك و زهرآگين وجود ندارد\* كه نه فربه مىكند و نه از گرسنگى بىنياز مىنمايد.
حضرت على ٧ مىفرمايد:
فرب دائب مضيع ورب كادح خاسر[١].
چه بسا فعال پرحركت و حرارتى كه نابود كننده است و چه بسا به رنج كوشندهاى كه زيانكار و ضرر كننده.
وضع اكثر مردم امروز، به خصوص در اروپا و آمريكا و كشورهاى كمونيستى و بعضى از كشورهاى به ظاهر اسلامى در حقيقت مصداق دو جمله بالاست، چه زحمتها كه مىكشند، چه رنجها كه مىبرند، چه مشقتها كه تحمل مىنمايند آن هم در راه پول و مقام، آن هم به قيمت قتل و غارت و عاقبت، تمام اموال را بجاى مىگذارند و مقام را از دست مىدهند و با پروندهاى كه جز در جنايت مسابقهاى نداشتند به محكمه عدل الهى وارد شده و به حكم حضرت حق به اشد عذاب دچار مىگردند.
حركت انسان در دنيا
صاحب «ترجمه و تفسير نهج البلاغة» گفتار محكمى دارد بدين قرار[٢]:
شايد بتوان گفت عمومىترين پديدهاى كه در كره خاكى فراگير همه جانداران است، حركت و جنبش است.
[١] -نهج البلاغة: خطبه ١٢٩؛ بحار الأنوار: ١٠٠/ ١٠٨، باب ٢، حديث ٨.
[٢] -ترجمه و تفسير نهج البلاغة: ٦/ ١٥٦.