عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧ - حفظ زبان در روايات

حفظ زبان در روايات‌

عن عثمان بن عيسى قال: حضرت أبا الحسن صلوات الله عليه وقال له رجل:

أوصنى فقال له: إحفظ لسانك تعز ولا تمكن الناس من قيادك فتذل رقبتك‌[١].

عثمان بن عيسى مى‌گويد: خدمت حضرت ابو الحسن ٧ بودم كه مردى به آن جناب گفت: به من توصيه‌اى بنما. حضرت فرمود: زبانت را نگهدار تا عزيز باشى، ومهار خود را به دست مردم مده، تا از خوارى و ذلت دور بمانى.

رسول خدا ٦ به مردى كه براى زيارت آن حضرت آمده بود فرمود:

تو را به چيزى راهنمايى نكنم كه به خاطر آن خداوند تو را به بهشت برد؟ عرضه داشت: چرا يا رسول الله. فرمود: از آنچه خدا به تو مرحمت فرموده، بپرداز.

گفت: اگر خودم محتاج‌تر باشم چه كنم؟ فرمود: ستمديده‌اى را يارى كن. گفت:

اگر ناتوان‌تر از آن ستمديده باشم. فرمود: بيخردى را هدايت كن. گفتم: اگر خود بدبخت و بيخرد باشم بيش از آن كه محتاج به راهنمايى است. فرمود: زبانت را جز از خير حفظ كن، آيا شاد نيستى كه يكى از اين صفات در تو باشد و تو را به بهشت كشد[٢].

راستى، حضرت حق براى نجات همه جانبه انسان چه درهايى از رحمت و لطف و عنايت به روى انسان باز كرده؟!

راهى به سوى سعادت و سلامت وجود ندارد، مگر آن كه خداوند مهربان تمام‌

[١] -الكافى: ٢/ ١٣٣، باب الصمت وحفظ اللسان، حديث ٤؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ١٩٠، باب ١١٩، حديث ١٦٠٤٨؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٢٩٦، باب ٧٨، حديث ٦٨.

[٢] -الكافى: ٢/ ١٣٣، باب الصمت وحفظ اللسان، حديث ٥؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ١٨٢، باب ١١٧، حديث ١٦٠٢٦؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٢٩٦، باب ٧٨، حديث ٦٩.