عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧ - ٢ - نيزه زبانى

١- روى قسمت قدامى خارجى نوك زائده نيزه استخوان گيجگاه.

٢- روى رباط نيزه فكى.

٣- در بعضى موارد روى زاويه فك اسفل و مجاور آن، روى كنار خلفى اين استخوان.

مسير: عضله به طرف پايين و جلو و خارج متوجه شده در حدود انتهاى خلفى كنار طرفى زبان به دو دسته الياف فوقانى و تحتانى تقسيم مى‌گردد.

انتها:

١- الياف فوقانى به شكل بادبزنى در روى سطح فوقانى زبان پخش مى‌گردند، اين الياف در طرف عقب عرضا قرار دارند و هر چه به طرف نوك زبان نزديك‌تر شوند، بيشتر به طرف داخل و جلو متمايل مى‌گردند و بالاخره، كليه آن‌ها روى غشاى ميانى منتهى مى‌شوند، بايد دانست كه خارجى‌ترين اين دسته در امتداد كنار طرفى زبان تا نوك اين عضو كشيده مى‌شوند.

٢- الياف تحتانى از ميان رشته‌هاى عضلات لامى زبان و زبانى تحتانى عبور نموده و به غشاى ميانى اتصال مى‌يابند.

مجاورات: اين عضله از طرف خارج با غده بنا گوشى و عضله رجلى داخلى و مخاط زبانى و عصب زبانى مجاور است و از طرف داخل با رباط نيزه لامى و عضله تنگ كننده فوقانى حلق و عضله لامى زبانى مجاورت دارند.

عمل: زبان را به طرف بالا و عقب مى‌كشانند.

عصب:

١- شعبه‌اى از عصب زير زبانى.

٢- شعبه‌اى از عصب صورتى.