عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٠ - ١ - راحتى در خاموشى

و صفات كرده و قلب را پس از شستشوى كامل، حرم خدا مى‌نمايد و در حقيقت در سايه اين خاموشى يعنى به خود رسيدن، تمام حجاب‌هاى بين نفس و قلب و حضرت حق را از ميان برمى‌دارد و به تمام معنى، بنده‌اى خالص و مخلص مى‌گردد.

اين خاموشى يعنى در خود فرو رفتن و خويش را بازرسى كردن، در حقيقت مجاهده در راه خداست و در اين مجاهده بايد به انتظار عنايات و الطاف حضرت دوست بود كه بدون شك مزد اين مجاهده به انسان خواهد رسيد.

[و الذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا و إن الله لمع المحسنين‌][١].

و كسانى كه براى [به دست آوردن خشنودى‌] ما [با جان و مال‌] كوشيدند، بى‌ترديد آنان را به راه‌هاى خود [راه رشد، سعادت، كمال، كرامت، بهشت و مقام قرب‌] راهنمايى مى‌كنيم و يقينا خدا با نيكوكاران است.

صاحب «مناهج الطالبين» در توضيح اين آيه شريفه مى‌گويد[٢]:

بدان كه معنى مجاهده، مخالفت نفس است و نرم كردن او در اخلاق و اوصافى كه آن پسنديده و مرغوب است و بر نفس دشخوار[٣] بود در ترك اوصافى كه ناپسنديده و مكروه است و نفس بدان مايل بود.

و اين صفات به ظاهر تعلق دارد و آن ميل اوست به شهوات جسمانى.

و بعضى به باطن تعلق دارد و آن ميل اوست به شهوات روحانى، مثل حب جاه و شرف و بزرگى و امورى كه به واسطه تعلق دل بدان، شخص محجوب و دور بود

[١] -عنكبوت( ٢٩): ٦٩.

[٢] -مناهج الطالبين: ١٢٧- ١٣٠.

[٣] -دشخوار: سخت، مشكل.