عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٦ - تقابل حرص و قناعت
[والحرص ماء جرى فى منافذ غضب الله تعالى وما لم يحرم العبد اليقين لا يكون حريصا واليقين أرض الإسلام وسماء الإيمان]
تقابل حرص و قناعت
و حرص، آبى است كه جريان و سيلان او از منفذهاى غضب الهى است، چنان كه قناعت و توكل آبى است كه جريان آن در منافذ رحمت است، چون طلب دنيا از طريق حرص مذموم شارع است و مغضوب خداوند.
حضرت امام صادق ٧ مىفرمايد:
سيلانش از منافذ غضب است و چون طريق تحصيل روزى از روى قناعت ممدوح است، بلكه عبادت است، جريانش از منافذ رحمت است، حاصل آن كه حسن و قبح مسبب، تابع حسن و قبح سبب است، اگر سبب حسن است و ممدوح، مسبب هم حسن است و اگر قبيح است مسبب هم قبيح است.
بنده تا وقتى از نور يقين محروم نشود، دچار حرص نگردد، نمىشود با يقين به وعدههاى دوست، آدمى دچار اين صفت خسيس و اين سم مهلك گردد.
يقين، در قلب پاك عبد زمين اسلام و آسمان ايمان است و اين زمين و آسمان همان است كه اگر نصيب كسى شود تمام درهاى بركت در دنيا و آخرت به روى او باز مىشود.