عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧ - سكوت و ضرورت آن

[فاغلق باب لسانك عما لك منه بد لا سيما إذا لم تجد أهلا للكلام والمساعد فى المذاكرة لله وفى الله‌]

سكوت و ضرورت آن‌

تا مجبور نشوى لب به سخن باز مكن، با توجه به اين كه معايب و مفاسد زياده‌گويى را دانستى، پس لب گشودن، جز در ضرورت صحيح نيست به خصوص، وقتى كه شنونده، اهل و يار مناسبى را براى گفتگو براى خدا و در راه خدا، نيافتى.

عارف بزرگوار مصطفوى در شرح جمله بالا مى‌گويد:

آرى، آنان كه به حقايق و اسرار الهى آگاه شدند، سكوت اختيار كردند.

سخن زياد گفتن، علامت نادانى و دور بودن از حقيقت است.

العلم نقطة كثرها الجاهلون‌[١].

علم نقطه روشن و معلومى است كه جاهلان آن را زياد كرده‌اند.

در هر موضوع، حق مطلب در يك جمله كوتاه خلاصه مى‌شود، ولى افرادى كه به حق مطلب نرسيده‌اند، ده‌ها احتمال و شقوق ذكر نموده و بعد از احتمالات‌

[١] -عوالى اللآلى: ٤/ ١٢٩، حديث ٢٢٣.