عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩١ - عبرت در قرآن

برخاستم آن را در زهد ديدم، در مقام بى‌نيازى برآمدم، آن را در اعتماد به حضرت رب العزه يافتم.

اين چنين چهره‌هاى پاك و گوهرهاى تابناك بر فراز اين خاك بسيارند كه مردم بايد از زندگى آنان درس گرفته و از حال و وضع آنان عبرت گيرند.

و در مقابل چهره‌هايى در اوراق تاريخ و بر ورق آفرينش ثبت است كه از رذالت و دنائت و پستى و خيانت و ستم و جنايت عجيب موجودات خطرناكى بودند كه هم آنان نيز براى مردم روزگار پند و عبرتند.

شناخت نيكان و درس گرفتن از نيكى آنان و شناخت آلودگان و عبرت گرفتن از بدبختى آنان درس بزرگى است كه انسان را در اين دو كلاس راه رشد و كمال، تا رسيدن به مقام قرب و وصال باز است.

عبرت در قرآن‌

بررسى مسئله عبرت در قرآن مجيد ما را به اين واقعيت آشنا مى‌كند كه تمام آيات قرآن، براى اهل دل آيات عبرت و پند است.

قرآن در مواقع گوناگون و مناسبت‌هاى لازم، داستان زندگى پاكان و ستم‌پيشگان و عاقبت هر دو طايفه را به بهترين صورت بيان كرده و از مردم مى‌خواهد، از زندگى پيشينيان و از به كمال رسيدن پاكان و از سرنگون شدن ستمكاران با آن همه قدرت مالى و جسمى و خدمى و حشمى، عبرت بگيرند.

قرآن، وقتى قدرت اقتصادى و سياسى و اجتماعى ستم‌پيشگان را كه سرنگونى آنان را كسى باور نمى‌كند بيان مى‌كند، در پايان داستان نقل شده، عبرت‌گيرى از وضع آنان را واجب مى‌داند.