عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٧ - نصيحت عارفان به غافلان

در تفرقه آن بر جمعى از اهل جمع نه بر فرق اهل فرق و صدع مقدم‌دار، ابقاى هر چه جمع كرده‌اى و در اين دار فنا با تو بقا نخواهد كرد، بى‌ابقا افنا كن، تا تو را از اين مشغول‌هاى بى‌منفعت و فراغت‌هاى پر مضرت براى اشتغال بسيار، مسرت فراغت بخشد.

روز كار روزگار خويش به بيگارى ضايع مدار و كارى كه سبب نجات ابدى و خلاصه مهمى كه موجب خلاص سرمدى توست پس پيش گير.

اگر پادشاهى يا سلطان و اگر وزيرى كاردان و اگر صاحب منصبى به حكم و فرمان و اگر دهقان قهرمانى و ثروت و مال و توان و اگر درويشى ضعيف و ناتوان، از پير و جوان به حقيقت دان كه با مرگ ناگهان.

[كل من عليها فان‌][١].

همه آنان كه روى اين زمين هستند، فانى مى‌شوند.

چاره كردن نتوان.

چون اكثر عمر و خلاصه وقت و زمان و زبده توش و توان در تدبير صورت و جثمان و تعمير اين جهان گذران صرف شد و قطعا از جهان جان و عمارت عالم روح و روان تا غايت وقت و زمان در غفلت و حرمان به ضلالت و خذلان بازمانده‌اى.

بارى تدارك اوقات و تلافى مافات و باقيات صالحات در سلوك سبيل نجات از اين مضيق دركات بايد انديشيد و با رفيقى شفيق از اهل طريق تحقيق و نظر دقيق روزى چند براى راحت بسيار زحمتى اندك كشيد و گرم و سرد و شور و تلخ راه حق‌

[١] -الرحمن( ٥٥): ٢٦.