عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٧ - راه علاج حرص

ما گدايان خيل سلطانيم‌

شهر بند هواى جانانيم‌

بنده را نام خويشتن نبود

هر چه ما را لقب نهند آنيم‌

گر برانند و گر ببخشايند

ره بجاى دگر نمى‌دانيم‌

چون دلارام مى‌زند شمشير

سر ببازيم و رخ نگردانيم‌

دوستان در هواى صبحت يار

زر فشانند و ما سر افشانيم‌

اى خداوند عقل و دانش و راى‌

عيب ما را مكن كه نادانيم‌

هر گلى نو كه در جهان آيد

ما به عشقش هزار دستانيم‌

تنگ چشمان نظر به ميوه كنند

ما تماشا كنان بستانيم‌

تو به سيماى شخص مى‌نگرى‌

ما در آثار صنع يزدانيم‌

هر چه گفتيم جز حكايت دوست‌

در همه عمر از آن پشيمانيم‌

سعديا بى‌وجود صحبت يار

همه عالم به هيچ نستانيم‌

ترك جان عزيز بتوان گفت‌

ترك يار عزيز نتوانيم‌