عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٨ - حرص مذموم در كلام نراقى
مال و يكى طول امل[١].
و از حضرت امام محمد باقر ٧ مروى است:
حريص بر دنيا چون كرم ابريشم است، هر چه بيشتر بر دور خود مىپيچد، راه خلاص او دورتر مىشود تا از غصه بميرد[٢]!
بعضى از بزرگان گفتهاند:
از عجايب امر آدمى آن است كه اگر او را خبر دهند كه هميشه در دنيا خواهى بود، حرص او بر جمع كردن مال زياد نخواهد شد از آنچه حال مىداند كه چند صباحى بيش زنده نيست و در صدد جمع آن است و اين را براى هر كه تفحص كند در احوال مردمان، ظاهر و روشن است.
سنايى آن حكيم فرزانه مىگويد:
|
هم چو مردانت قدم در راه دين بايد نهاد |
ديده بر خط هدى للمتقين بايد نهاد |
|
|
چون زراه گلبن توبوا الى الله آمدى |
پاى بر فرق اتينا طائعين بايد نهاد |
|
|
چون خر دجال نفست شد اسير حرص و آز |
بعد از اين بر مركب تقوات زين بايد نهاد |
|
|
نفس فرعون است و دين موسى و توبه چون عصا |
رخ به سوى جنگ فرعون لعين بايد نهاد |
|
[١] -معدن الجواهر: ٢٥؛ ارشاد القلوب: ١/ ٣٩؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ٢٢، باب ١٢٢.
[٢] -الكافى: ٢/ ١٣٤، باب ذم الدنيا والزهد فيها، حديث ٢٠؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ٢٣، باب ١٢٢، حديث ١٣.