عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢١ - علاج حرص در كلام نراقى

و تأمل كن در عزت قناعت و فراغ بال و اطمينان خاطر قانع و چون در اين‌ها تأمل نمودى، در معالجه آن بكوش و طريقه آن اين است كه در امر معيشت خود ميانه روى و اقتصاد را پيشه خود كنى و راه مخارج را به قدر امكان سد كنى و ملاحظه جزئى و كلى مخارج خود را بكنى و هر چه ضروريه نيست و معيشت بدون آن ممكن است از خود دور كنى؛ زيرا كه با وجود كثرت مخارج، قناعت ممكن نيست.

پس اگر تنها و منفرد باشى، اكتفا كن به جامه سبكى و قناعت كن به هر غذايى كه هم رسد و نان خورش كم بخور و چون بخورى از يك نان خورش تجاوز مكن و هم چنين در ساير چيزهايى كه به آن احتياج عيال باشى هر يك را بر اين حد بدار و جزئى جزئى خرجى كه مى‌خواهى بكنى، تأمل كن و ببين اگر زندگانى موقوف به آن نيست دست بردار و هر گاه كسى به اين نوع رفتار كند و بناى امر خود را بر اين گذارد و قناعت و اقتصاد را پيشه خود سازد از براى گذران به زحمت نمى‌افتد هر چند عيالمند باشد و محتاج به خلق نمى‌شود هم چنان كه ظاهر وبين اخبار در آن صريح است.

حضرت محمد ٦ فرمود:

محتاج نشد هر كه ميانه روى كرد[١].

و فرمود:

تدبير كار خود نصف معيشت است‌[٢].

و فرمود:

[١]-/ عدة الداعى: ٨٤.

[٢]-/ مجموعة ورام: ١/ ١٦٧.