عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٢ - علاج حرص در كلام نراقى

هر كه قناعت كند خدا او را بى‌نياز مى‌كند و هر كه اسراف مى‌كند خدا او را فقير مى‌نمايد و شك نيست كه هر كه بناى قناعت گذارد، از احتياج به مردم خلاص مى‌شود و از چاپلوسى و تملق ناكسان فراغت مى‌يابد و در نزد خالق و خلق، عزيز مى‌گردد[١].

و از حضرت امام جعفر صادق ٧ مروى است:

ميانه روى امرى است كه خدا آن را دوست دارد و اسراف چيزى است كه خدا آن را دشمن دارد، حتى دور انداختن استخوان خرما و ريختن زيادتى شربت آب.

و فرمود:

من ضامنم از براى كسى‌كه ميانه روى كند، هرگز فقير نشود[٢].

بعد از آن كه امر معيشت او بالفعل درست شد، ديگر از براى بعض مضطرب و مشوش نباشد و اعتماد بر فضل و كرم خدا كند و بداند كه روزى از براى او مقرر شده و به او خواهد رسيد اگر چه حرص نورزد و راهى از براى حداقل خود نداند، چگونه چنين نباشد و حال آن كه حق تعالى مى‌فرمايد:

[و ما من دابة في الأرض إلا على الله رزقها][٣].

و هيچ جنبده‌اى در زمين نيست مگر اين كه روزى او برخداست.

و نيز مى‌فرمايد:

[و من يتق الله يجعل له مخرجا\* و يرزقه من حيث لا يحتسب‌][٤].

[١] -معراج السعادة: ٣٠٦.

[٢] -معراج السعادة: ٣٠٦.

[٣] -هود( ١١): ٦.

[٤] -طلاق( ٦٥): ٢- ٣.