الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٠٩ - (باب - ١٠)(رواياتى در غيبت امام منتظر، خليفه دوازدهم

پيغمبر ٦ است به عهده دارد. خلقت او بدون بيش و كم و متناسب، و خوشخوئى و زيبائى و خوشرنگى توصيف شده است؛ داراى صدايى تكان دهنده و مژگانى بلند و گردنى كشيده است؛ ميان مويش از هم بازو دندانهاى پيشينش فاصله‌دار است؛ نشسته بر اسب خود همچون قرص كامل ماه است كه در شب تاريك در حال تابيدن است؛ با گروهى حركت مى‌كند كه بهترين جماعتى است كه به خدا پناه برده و تقرّب جسته و متديّن شده است به دين آن رادمردان عرب كه خود را به آن جنگ ناخوشايند و سخت و شكست آور براى دشمنان مى‌رسانند و هزيمت و فرار از آن دشمنان است، آن روز براى دشمن روز مصيبت و ريشه‌كن شدن است».

در اين دو حديث كه ذكر غيبت و صاحب غيبت شد آنچه در آن آمده براى پژوهنده و جوينده، بسنده و شفابخش است، حجّتى است بر اهل [انكار و] حق ستيزى، و در حديث دوم اشاره‌اى است به ذكر جماعتى كه در آنچه سابقا گذشته شناخته نمى‌شده، و فقط در سال ٢٦٠ و حدود آن برانگيخته خواهند شد و آن همان گونه كه امير المؤمنين ٧ فرمود سال علنى شدن غيبت غايب‌شونده است و همان گونه كه آن را وصف كرده و چگونگى آن و پرچمدارش را بيان فرموده است. هر گاه خردمندى كه داراى انديشه‌