الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٠١ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

بر پا مى‌دارند و زكات مى‌دهند در حالى كه نماز مى‌گزارند»[١] بر پيامبر نازل شد مردم گفتند: اى رسول خدا آيا اين ولايت مخصوص پاره‌اى از مؤمنان است يا همه ايمان آورندگان را در بر مى‌گيرد؟ خداى تعالى به پيامبرش امر فرمود تا از ولايت آن كس كه خداوند ايشان را به ولايت او امر نموده آگاهشان سازد و مطابق آنچه از نماز و زكات و روزه و حجّشان كه براى آنان تفسير كرده ولايت را نيز براى آنان بيان نمايد، علىّ ٧ فرمود: پس رسول خدا ٦ در غدير خم مرا به جانشينى خويش برگماشت و فرمود:

همانا خداى عزّ و جلّ مرا همراه با پيامى گسيل داشت كه سينه‌ام را مى‌فشرد و گمان مى‌كردم كه مردم مرا تكذيب كنند، پس خداوند مرا تهديد فرمود كه حتما آن پيام را برسانم و گر نه مرا عذاب خواهد كرد، (و خطاب به من فرمود) اى علىّ برخيز، و پس از اين كه دستور داد مردم را براى جماعت دعوت كنند، و خود با آنان نماز ظهر را به جاى آورد با صداى هر چه بلندتر فرمود: اى مردم بدانيد كه خدا مولاى من است و من مولاى مؤمنان، و من نسبت به مؤمنان شايسته‌تر و سزاوارتر از آنان نسبت به خودشان هستم، هر كس كه من مولاى اويم، علىّ نيز مولاى اوست، خدايا كسى را كه دوستدار اوست دوست بدار و آن كس كه با او دشمنى مى‌كند دشمن بدار. پس سلمان فارسى رو به او برخاست و گفت: اى رسول خدا چگونه ولايتى (در چه چيزى)؟ آن حضرت فرمود:

[١] المائدة: ٥٤.