الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٨٩ - (باب - ١٢)(آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان

ساخته بودند».

٢- معمّر بن خلّاد گويد: شنيدم امام رضا ٧ (اين آيه را تلاوت) مى‌فرمود: «آيا مردم پنداشته‌اند كه تنها به اينكه بگويند ايمان آورديم رها مى‌شوند و ايشان مورد آزمايش قرار نخواهند گرفت» سپس به من فرمود آزمايش چيست؟ عرض كردم:

فدايت شوم آنچه به نظر ما مى‌رسد عبارت از گرفتارى در دين است پس فرمود: گرفتار و مبتلا مى‌شوند همچنان كه طلا گرفتار (بوته آزمايش) مى‌شود سپس فرمود: خالص مى‌شوند همچنان كه طلا (پس از رفتن در بوته آزمايش و كوره) خالص مى‌شود».

٣- سليمان بن صالح در حديثى كه سند آن را به امام باقر ٧ مى‌رساند روايت كرده كه آن حضرت فرمود: «دلهاى مردانى از شما از اين سخنتان روى درهم مى‌كشد [پس (سعى كنيد اوّل) اندكى از آن را در اختيارشان قرار دهيد] پس چنانچه شخص بدان اقرار نمود افزونش سازيد و هر كه انكار كرد پس رهايش كنيد، همانا ناگزير است كه فتنه‌اى پيش آيد كه در آن همه ياران يك دل و نزديكان از پاى درآيند چندان كه افراد موشكاف [و محافظه‌كار] نيز در آن از پاى در آيند تا آنجا كه كسى بر جاى نماند مگر ما و شيعيان ما».