الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٢٥ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

و بحمد اللَّه براى آن كسى كه خداوند او را هدايت فرموده و نسبت به او نيكى روا داشته، از اين واضح‌تر و تابناكتر و روشنتر و درخشانتر همانا گفتار خداى عزّ و جلّ در قرآن است كه مى‌فرمايد: «همانا شمار ماهها نزد خداوند دوازده ماهست در كتاب خدا از روزى كه آسمانها و زمين را آفريد كه چهار ماه از آنها حرام است، آن دين مستقيم همين است پس در آنها (ماهها) بر خودتان ستم نكنيد»[١] تنها شناختن ماهها- يعنى محرّم و صفر و ربيع و ماههاى پس از آن و نيز ماههاى حرام كه رجب و ذى قعده و ذى حجّه و محرّم است- نمى‌تواند دين پابرجاى باشد، چون يهود و نصارى و مجوس و ساير كيشها و همه مردم از موافقان و مخالفان اين ماهها را مى‌شناسند و آنها را به نام بر مى‌شمارند، بلكه مراد از آنها منحصرا ائمّه عليهم السّلام و بر پا دارندگان دين خدا است، و مقصود از آن چهار ماه محترم امير المؤمنين علىّ ٧ است كه خداى تعالى نام او را از نام خويش يعنى «علىّ» مشتقّ نموده است- هم‌چنان كه براى پيامبر خود نيز نامى از اسم خويش «محمود» مشتقّ ساخته- و سه تن از فرزندان او (علىّ) است، كه نامهايشان علىّ است يعنى علىّ بن- الحسين، و علىّ بن موسى (الرّضا) و علىّ بن محمّد، پس به اين جهت اين نام كه مشتق از اسم خداى تعالى است داراى احترام است، و درودهاى خداى بر محمّد و فرزندان او كه‌

[١] التوبة: ٣٦.