الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٥٥ - باب نخست *(آنچه در مورد پوشيده داشتن سر آل محمد

٦- محمّد خزّاز از امام صادق ٧ نقل كرده كه آن حضرت فرمود: «هر كس سخن ما را با نظر سوء، عليه ما پخش كند، همانند كسى است كه حقّ ما را روياروى انكار كند».

٧- حسن بن السرى گويد: امام صادق ٧ فرمود: «گاهى حديثى را با يك نفر مى‌گويم، بعد از اينكه از من جدا شد آن سخن را به همان صورت كه آن را شنيده روايت مى‌كند، و در نتيجه من نفرين و بيزارى از وى را حلال مى‌شمارم».

منظور آن حضرت از اين سخن اين است كه حديث را به كسى بگويد كه گنجايش و كشش و تحمّل شنيدنش را ندارد. و اين فرمايش امام ٧ نشان مى‌دهد احاديثى كه طبيعت آن اقتضاى پوشيده داشتنش را دارد بايد مخفى بماند و علنى نشود.

٨- ابن مسكان گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: «گروهى مرا امام خود مى‌پندارند، بخدا قسم من پيشواى آنان نيستم خدا آنان را لعنت كند كه هر چه را من پرده‌پوشى مى‌كنم آنان پرده‌اش را مى‌درند (آشكارش مى‌كنند) من چنين و چنان‌