الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٩٨ - (باب - ١٠)(رواياتى در غيبت امام منتظر، خليفه دوازدهم

٢- مفضّل بن عمر گويد: امام صادق ٧ فرمود: «يك خبر كه آن را درك مى‌كنى بهتر است از ده خبر كه صرفا آن را روايت مى‌كنى، همانا هر حقّى داراى حقيقتى است و هر كار درستى را نورى است، سپس فرمود: و به خدا سوگند، كسى از شيعيان خود را فقيه نمى‌شماريم تا اينكه به رمز سخنى به او گفته شود و او آن رمز را دريابد، همانا امير المؤمنين ٧ بر منبر كوفه فرمود: «به راستى كه فتنه‌هايى ظلمانى و كدر و تاريك پشت سر داريد كه جز نومه (كسى كه عنوانى در مردم ندارد و به كلّى قدرش مجهول و ناشناخته است) كسى از آن نجات نمى‌يابد، به آن حضرت عرض شد: اى امير مؤمنان نومه چيست؟ فرمود: آن كسى است كه مردم را مى‌شناسد ولى مردم او را نمى‌شناسند، و بدانيد كه زمين از حجّت خداى عزّ و جلّ خالى نمى‌ماند ولى خداى عزيز بزودى ديده خلقش را از او نابينا مى‌سازد به خاطر ظلم و جورشان و زياده‌روى آنان نسبت به خودشان، و اگر زمين يك ساعت از حجّت خدا خالى بماند اهل خود را فرو مى‌برد، لكن آن حجّت مردم را مى‌شناسد و آنان او را نمى‌شناسند، چنان كه يوسف مردم را (برادرانش را) مى‌شناخت و آنها او را نمى‌شناختند. سپس آن حضرت اين آيه را