الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٠٣ - (باب - ١٢)(آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان

گرفته باشد»، آيا اين گفته جز بر آن دلالت دارد كه مردم اين مدت از عمر را دور و بعيد مى‌انگارند و سر رسيدن زمان ظهور آن حضرت در نظرشان طولانى مى‌نمايد و عقب افتادنش را انكار دارند و از او نوميد مى‌شوند پس به راست و چپ پر مى‌كشند همان گونه كه امامان عليهم السّلام فرموده‌اند، مذاهب گوناگون آنها را از يك ديگر جدا مى‌كند و راههاى گوناگون فتنه‌ها بر ايشان چنددستگى و شعبه‌ها پديد مى‌آورد و از طريق سخن فريب خوردگان به درخشندگيهاى (دروغين) سراب فريفته مى‌شوند و چون او براى آنان پس از سالهائى آشكار گردد كه در موارد نظير آن براى كسى كه عمرش بدان پايه برسد پيرى و كهولت و خميدگى پشت و بروز سستى در توانائى جسمى را ايجاب مى‌كند (مع الوصف آن حضرت) به صورت جوانى رشيد و ميان‌سال خارج گردد هر كه در دلش بيمارى (سستى و انحراف) وجود دارد او را انكار خواهد كرد و هر كس كه خداوند از پيش به واسطه آنچه كه او را به آن توفيق بخشيده و آگاهى از حال آن حضرت را كه از پيش به او داده برايش نيكى خواسته است و او را بدين روايات از گفته امامان راستگو عليهم السّلام دسترسى قرار داده و او نيز آن را تصديق نموده و بدان عمل كرده است، و او از پيش مى‌دانسته است آنچه را كه از امر خداوند تدبير او پيش مى‌آيد، پس بدون شكّ و ترديد و سرگردانى در انتظار آن به سر مى‌برد، به سخنان بيهوده ابليس و پيروان او گول نمى‌خورد (و همچنان بر اعتقاد به آن حضرت پابرجا خواهد ماند) شكر خداى را كه ما را از آن جمله قرار داد كه در حقّشان نيكى روا داشته و به آنان نعمت‌