الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٦٢ - (باب - ٢٥) آنچه رسيده در مورد اينكه كسى كه امام خود را بشناسد اين امر چه پيش افتد و چه دير شود او را زيانى نمىرساند)
نداشته باشد مرگش مرگ جاهليّت باشد، و هر كس بميرد در حالى كه به امام خويش آشنا است زيانى به حال او نخواهد داشت خواه اين امر پيش افتد و يا دير كند، و هر كس بميرد در حالى كه آشنا به امام خويش است همانند كسى است كه [بپا خاسته] در خدمت قائم ٧ در خيمه آن حضرت باشد».
٦- عمر بن أبان گويد: شنيدم امام صادق ٧ مىفرمود: «آن نشانه را بشناس كه چون آن را شناختى ديگر زيانى متوجّه تو نيست چه اين امر پيش افتد و چه تأخير كند، همانا خداى تعالى مىفرمايد: «روزى كه هر گروهى را با امامشان فرا مىخوانيم»[١] پس هر كس امام خود را بشناسد همانند كسى است كه در خيمه امام منتظر ٧ باشد».
٧- حمران بن أعين از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: «امام خود را بشناس كه چون او را شناختى ديگر تو را زيانى نخواهد رسيد كه اين امر پيش افتد يا تأخير كند زيرا خداى تعالى مىفرمايد: «روزى كه هر گروهى را با امامشان فرا مىخوانيم». هر كس امام خود را شناخت همانند كسى است كه در خيمه قائم ٧ است.
[١] الاسراء: ٧١.