الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١١٨ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

مردم را بر آن گواه گيرد، و همچنين از اينكه جبرئيل به آن حضرت خبر داده بود كه خداى تعالى مى‌داند كه امّت در آينده نزديك دچار اختلاف و تفرقه خواهد شد. پس از آن رسول خدا ٦ صحيفه‌اى خواست و آنچه را كه قصد داشت در آن استخوان كتف بنويسد به من املاء فرمود و سه نفر را بر آن گواه گرفت، سلمان فارسىّ و أبو ذرّ و مقداد را، و كسانى را كه پيشوايان هدايت هستند از آن جمله كه اطاعتشان را تا روز قيامت به مؤمنان امر فرموده نام برد، و مرا (علىّ ٧) نخستين آنان خواند، بعد اين پسرم حسن و سپس اين فرزندم حسين، و سپس نه تن از اولاد اين فرزندم حسين، آيا همين طور است اى أبا ذرّ و تو اى مقداد؟ آن دو گفتند: ما گواهى مى‌دهيم به درستى اسناد آن به رسول خدا ٦. در اينجا طلحه گفت: به خدا سوگند من از رسول خدا ٦ شنيدم كه به أبى ذرّ مى‌فرمود: «زمين هرگز زبان‌آورى بر پشت خود حمل نكرده و آسمان هرگز بر او سايه نيفكنده كه راستگوتر و نيكوكارتر از أبي ذرّ باشد» و من نيز گواهى مى‌دهم كه آن دو جز به حقّ شهادت نمى‌دهند، و تو در نزد من راستگوتر و نيكوكارتر از آن دو هستى».

١٢- و باز سليم بن قيس هلالى گويد: علىّ بن أبى طالب ٧ فرمود: «روزى بر مردى- كه نام او را به من گفت- گذر كردم، و آن مرد گفت: «محمّد به مثل نباشد جز