الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٥٦ - (باب - ٢٤)(در ذكر اسماعيل بن أبى عبد الله

شدم و از آن حضرت در باره صاحب امر پس از او سؤال كردم، به من فرمود: او داراى بهمه (برّه يا بزغاله) است، و موسى ٧ كودكى بود و با او ماده بزغاله‌اى مكّى بود كه به آن مى‌گفت: به خدائى كه تو را آفريده است سجده كن».

٦- معاوية بن وهب گويد: «بر امام صادق ٧ وارد شدم و ابا الحسن موسى ٧ را ديدم كه آن روز سه ساله بود و بزغاله‌اى از همين بزغاله‌هاى مكّى با خود داشت و ريسمانى به گردن آن بود و به آن بزغاله مى‌گفت: به خدائى كه تو را آفريده، سجده كن، و آن حضرت سه بار اين كار را كرد، پس پسر بچه‌اى به او گفت: آقاى من به او بگو بميرد، موسى ٧ به او گفت: اى واى تو، من زنده كنم و بميرانم؟ خداوند است كه زنده مى‌سازد و مى‌ميراند».

٧- و از سخنان مشهور امام صادق ٧ است به هنگام ايستادن آن حضرت در كنار قبر اسماعيل كه: «اندوه من به خاطر خود تو بيش از دلتنگى از مرگ تو بر من دست يافته است، خداوندا من هر آنچه را كه اسماعيل از حقّ من كه تو بر او واجب كرده بودى كوتاهى ورزيده بدو بخشيدم، و تو نيز هر آنچه را كه او از حقّ تو در آنچه بر او واجب‌