الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣١٢ - (باب - ١٣)(آنچه در مورد صفات آن حضرت و رفتار و كردار او روايت شده و آنچه از قرآن در باره او نازل شده است)

اطراف كشور اسلامى همگى به وسيله امام است.

امام است كه حلال خدا را حلال، و حرام او را حرام مى‌دارد و حدود الهى را بر پا مى‌دارد و از دين خدا دفاع مى‌كند و با حكمت و موعظه نيكو و دليل رسا به راه پروردگارش فرا مى‌خواند، امام (همچون) خورشيد تابان است كه جهان را با نور خود فرا مى‌پوشاند، و او (خورشيد) در افق بدان جايگاه است كه دستها و چشمها بدان نمى‌توانند رسيد.

امام همچون بدر (ماه شب چهارده) تابان است و چراغ فروزان و پرتو تابناك و اختر راهنما است در سياهيهاى تاريكى و در دل شهرها و سرزمينهاى خشك و بى‌آب و علف و امواج خروشان درياها؛ امام آب گوارا بر تشنه لبان است و نور [فروغ‌] راهنما است به سوى هدايت و نجاتگاه مردم از هلاكت، امام همان آتش افروخته بر فراز بلنديها است‌[١]. امام همان محلّ گرمى است كه سرمازدگان به گرماى آن پناه مى‌برند و او به آنان حرارت و گرمى مى‌بخشد، و راهنما است در حوادث هولناك و خطرهاى مرگ زا كه هر كه از او جدا شود هلاك خواهد گشت.

امام ابر بارنده است و باران تند و پيوسته چون رگبار و آفتاب نورافشان و آسمان‌

[١] اعراب را رسم است كه شبها با روشن نمودن آتش در مكان بلندى در باديه و صحرا ميهمانان و مسافران را به سرا پرده خويش راهنمائى مى‌كنند.