الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٢١ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

آنان بدرود حيات گويد ديگرى به جاى او برگزيده شده قيام مى‌كند، آنان به مثل در ميان امّت من همچون ستارگان درخشان آسمانند كه هر گاه ستاره‌اى از نظر ناپديد شود ستاره ديگرى پديدار مى‌گردد، آنان پيشوايان و راهنمايان و هدايت يافتگانند كه نيرنگ آن كس كه با ايشان حيله ورزد و بى‌ياور رها كردن آن كس كه ايشان را رها مى‌كند آسيبى به ايشان نمى‌رساند بلكه خداوند به كيفر، آن كسى را كه بديشان نيرنگ و خذلان روا داشته دچار آسيب و زيان خواهد ساخت زيرا كه آنان حجّتهاى خداوند در زمين او هستند، و شاهدان او بر بندگان خدا، هر كه از آنان فرمانبردارى كند خدا را اطاعت كرده و هر كه نافرمانى ايشان كند خدا را نافرمانى كرده است، آنان با قرآن و قرآن با آنان است، نه قرآن از ايشان جدا مى‌شود و نه ايشان قرآن را ترك مى‌كنند تا در كنار حوض كوثر (در قيامت) نزد من در آيند نخستين آن امامان برادرم علىّ كه- نيكوترين ايشان است، پس از او فرزندم حسن، سپس فرزند ديگرم حسين، و سپس نه نفر از اولاد حسين- به دنبال آن راوى تا آخر آن حديث را به درازا نقل كرده است-».

١٣- مفضّل بن عمر گويد: «به امام صادق ٧ عرض كردم: اين فرمايش خداوند عزّ و جلّ معنايش چيست كه مى‌فرمايد: «بلكه آن ساعت (قيامت) را دروغ شمردند و ما