الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٥٦ - (فصل)

پس كدام امر روشنتر و كدام راه گشوده‌تر از آن راه است كه امامان عليهم السّلام در باره اين غيبت بدان رهنمون گشته‌اند و پيش پاى شيعه خود قرار داده‌اند تا با حال تسليم (بدون چون و چرا) و بدون معارضه و اشكال و ترديد آن را بپيمايند، آيا با وجود اين روشنگرى كه در امر غيبت شده است باز رواست كه شكّى واقع شود؟ و روشنتر از اين، در آشكار بودن حقّ براى صاحب غيبت و شيعه او عبارت است از اين روايات: ٢٦- ابو الهيثم ميثمى از امام صادق ٧ روايت مى‌كند كه آن حضرت فرمود:

«هر گاه سه نام: محمّد و علىّ و حسن به دنبال هم آمدند چهارمين آنان قائم آنان خواهد بود».

٢٧- محمّد بن أبى يعقوب بلخىّ گويد: شنيدم كه امام رضا ٧ فرمود: «شما در آتيه نزديك به چيزى هر چه شديدتر و بزرگتر آزمايش خواهيد شد، به طفلى در شكم مادر خود، و كودكى شيرخوار امتحان خواهيد شد تا آنكه گفته شود از ديده‌ها پنهان شد و مرد، و بگويند: ديگر امامى نيست، در حالى كه رسول خدا ٦ غايب شد و باز غايب شد و غايب شد (يك بار در غار حرا و يك بار در شعب ابى طالب خانه عبد اللَّه بن ارقم و يك بار هم در غار ثور)، و اين هم من كه به مرگ خواهم مرد» (يعنى او من نخواهد بود