الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٥٧ - (فصل)

و من به مرگ مى‌ميرم نه به شمشير).

٢٨- حسن بن محبوب زرّاد گويد: امام رضا ٧ به من فرمود: «اى حسن در آينده‌اى نه چندان دور گرفتارى شديد و مصيبت بارى كه گوش از شنيدن فرياد كر و تيغش برنده است واقع خواهد شد كه دوستيها و همرازيها از ميان خواهد رفت- و در روايت ديگر «همه دوستيها و همرازيها و همدليها فرو خواهد ريخت»- و آن زمانى است كه شيعه سومين فرزندم را از دست بدهد، كه براى ناپديد شدن او اهل آسمان و زمين جملگى اندوهگين شوند، چه بسيار مرد و زن با ايمان كه به خاطر ناپديدشدنش متأسّف و غمناك و سرگردان و دلتنگ شوند، سپس آن حضرت سر به زير افكند و بعد سر برداشت و فرمود: پدر و مادرم فداى آن همنام جدّم كه شبيه من و شبيه موسى بن عمران است، پيرامونش هاله‌هائى از نور است كه از پرتو فروغ قدسى، پر تلألؤ و درخشنده است، چنان كه گوئى او را مى‌بينم كه در نهايت نوميدى مردم ندائى به گوش ايشان مى‌رسد كه كسى كه دور است آن را چنان مى‌شنود كه نزديك مى‌شنود (دور و نزديك يكسان مى‌شنوند) آن آواز براى مؤمنان رحمت و براى كافران عذابى خواهد بود، عرض كردم: پدر و مادرم فدايت، آن آواز چيست؟ فرمود: سه آواز در ماه رجب برآيد،