الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٥٨ - (فصل)

نخستين آن عبارت است از: «هان كه لعنت خداوند بر ستمگران» و دومين: «اى گروه مؤمنان گرفتارى هولناك فرا رسيد» و سومين دستى را آشكار پيشاپيش آفتاب مى‌بينند كه آواز مى‌دهد: «هان كه خداوند فلان را براى از بين بردن ستمگران برانگيخت» در آن هنگام فرج مؤمنان فرا مى‌رسد، و خداوند سينه‌هاى دردمندشان را شفا مى‌بخشد، و خشم دلهايشان را فرو مى‌نشاند».

٢٩- داود بن كثير رقّىّ گويد: «به امام صادق ٧ عرض كردم: فدايت شوم اين امر (يعنى حكومت حقّ و الهى) چندان بر ما به درازا كشيد كه دلتنگ شديم و از اندوه جانمان به لب رسيد، فرمود: همانا اين امر در آخرين پايه نااميدى (مردم) و سخت‌ترين مرتبه دلتنگى و اندوه باشد كه ناگاه نداكننده‌اى از آسمان به نام قائم و پدرش آواز سر مى‌دهد، عرض كردم: فدايت شوم نام او چيست؟ آن حضرت فرمود: اسم او اسم يك پيامبر و نام پدرش نام جانشينى است».

٣٠- اسماعيل بن جابر از امام باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: