الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٩٣ - (باب - ١٢)(آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان

ديگر از عبد اللَّه بن ابي يعفور از امام صادق ٧ روايت كرده كه او گويد: از امام صادق ٧ شنيدم- و همانند حديث قبل را ذكر كرده است- ٨- ابو بصير گويد: از امام باقر ٧ شنيدم مى‌فرمود: «به خدا سوگند حتما از يك ديگر باز شناخته مى‌شويد، به خدا قسم حتما بايد مورد پاكسازى قرار گيريد، به خدا قسم حتما بوجارى و غربال خواهيد شد همان گونه كه «زؤان» (دانه كوچكى است كه در ميان گندمها مى‌رويد) از گندم غربال مى‌شود».

٩- از عميره بنت نفيل روايت شده است كه گفت: شنيدم حسين بن علىّ عليهما السّلام مى‌فرمايد: «آن امر كه شما انتظارش را مى‌كشيد واقع نخواهد شد تا اينكه پاره‌اى از شما از ديگرى بيزارى جويد و بعضى از شما در روى ديگرى آب دهان اندازد و پاره‌اى از شما بر كفر ديگرى شهادت دهد و پاره‌اى از شما عدّه ديگر را نفرين و لعن كند، پس به آن حضرت عرض كردم: خيرى در اين چنين زمان نيست، پس حسين ٧ فرمود: تمامى خير در همان زمان است، قائم ما قيام مى‌كند و همه اينها را از بين مى‌برد».