الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٠٣ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

علىّ ٧ در صفّين حضور يافته بودند گفتند: ما بخش زيادى از آنچه را فرمودى به ياد داريم ولى همه آن را به خاطر نداريم، و اين دوازده نفر افراد برگزيده و با فضيلت ما هستند، علىّ ٧ فرمود: راست مى‌گوئيد، همه مردم در خاطر نگه نمى‌دارند (با حافظه نيستند) پاره‌اى از آنان از اين حيث بر ديگرى برترى دارد.

بعد چهار نفر از آن دوازده نفر يعنى: أبو الهيثم بن التّيّهان و أبو أيوب و عمّار و خزيمة بن- ثابت ذو الشّهادتين به پا خاستند و گفتند: ما شهادت مى‌دهيم كه فرمايش آن روز رسول خدا ٦ را به خاطر سپرده‌ايم، به خدا قسم كه او به پا ايستاده بود و على نيز در كنار او ايستاده بود و در اين حال رسول خدا ٦ مى‌فرمود: اى مردم به راستى كه خداوند مرا امر فرموده تا امامى بر شما بگمارم كه وصىّ من در ميان شما باشد و پس از من جانشينم باشد در ميان اهل بيتم و امّتم و آن كس باشد كه خداوند اطاعت او را در كتاب خود بر مؤمنان واجب ساخته و در آن شما را به ولايت او امر فرموده. من عرض كردم: از زخم- زبان منافقان و تكذيب آنان بيمناكم، پس مرا تهديد فرمود كه حتما آن را ابلاغ كنم و گر نه مرا كيفر خواهد كرد. اى مردم همانا خداى عزّ و جلّ در كتاب خويش شما را به نماز امر فرموده و من آن را براى شما بيان كرده‌ام و روش آن را به شما آموخته‌ام و همچنين‌