الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣١٧ - (باب - ١٣)(آنچه در مورد صفات آن حضرت و رفتار و كردار او روايت شده و آنچه از قرآن در باره او نازل شده است)

قريش است و در بلندى مرتبه از هاشم و تبارى از رسول خدا ٦ و رضا و خشنودى از سوى خداى عزّ و جلّ و خود شرف همه شرافتمندان و شاخه‌اى از تيره عبد مناف است، با علمى همواره رو به فزونى، و بردبارى به كمال، آماده و از عهده برآى منصب امامت و آگاه به سياست است، پيرويش واجب، به پا خاسته به فرمان خداى تعالى، خيرخواه و پند آموز بندگان خدا و نگهدار دين الهى است.

همانا پيامبران و امامان (صلوات اللَّه عليهم) را خداوند توفيق مى‌بخشد و از دانش و حكمت نهانيش آنچه را كه بهره ديگران نفرموده است به آنان عطا مى‌فرمايد، پس علم ايشان فراتر از دانش اهل زمان مى‌گردد بنا به فرمايش خداى تعالى: «آيا آنكه به سوى حقّ رهبرى مى‌كند سزاوارتر است مورد پيروى قرار گيرد يا آن كس كه خود راه را نمى‌يابد مگر آنكه راهنمائيش كنند پس شما را چه مى‌شود، چگونه قضاوت مى‌كنيد؟»[١] و باز فرمايش خداى عزّ و جلّ كه: «كسى كه به او حكمت داده شده خير فراوان به او ارزانى شده است»[٢] و باز فرمايش او در باره طالوت كه: «همانا خداوند او را بر شما برگزيد و دانش و توان جسمى او را فزونى بخشيد و خداوند ملك خود به هر كس كه بخواهد عطا مى‌فرمايد و خداوند گشايش بخش و دانا است»[٣] و به پيامبر خويش ٦ فرموده:

«خدا كتاب و حكمت بر تو نازل ساخت و آنچه را كه تو نمى‌دانستى به تو آموخت و فضل‌

[١] يونس: ٣٦.

[٢] البقرة: ٢٦٩.

[٣] البقرة: ٢٤٧.