الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٩٨ - (باب - ١٢)(آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان

گردم پدرم بر اعتقاد به اين امر از دنيا رفت و من نيز به سنّ و سالى رسيده‌ام كه مى‌بينى، من مى‌ميرم و تو خبرى به من نمى‌دهى؟ فرمود: اى ابا اسحاق تو نيز شتاب مى‌كنى؟

عرض كردم: بلى به خدا قسم شتاب مى‌كنم و چرا نبايد شتاب كنم در حالى كه (سنّ من بالا رفته و) من از سنّ و سال بدان پايه رسيده‌ام كه خود مى‌بينى، فرمود: اى ابا اسحاق آن امر واقع نخواهد شد تا اينكه از يك ديگر باز شناخته شويد و پاكسازى گرديد تا اينكه باقى نماند از شما جز تعدادى هر چه كمتر، سپس كف دست خود را (به نشانه بى‌اعتنائى) برگردانيد».

١٥- صفوان بن يحيى گويد: امام رضا ٧ فرمود: آنچه شما چشمان خود را به سويش مى‌داريد (منتظر و چشم به راه آن هستيد) واقع نخواهد شد تا اينكه پاكسازى و جداسازى شويد و تا اينكه نماند از شما مگر هر چه كمتر و كمتر».

١٦- محمّد بن منصور صيقل از پدر خود روايت كرده كه گويد: «بر امام باقر ٧ وارد شدم و جماعتى نزد او بودند پس در آن ميان كه ما با يك ديگر سخن مى‌گفتيم و آن حضرت روى به يكى از ياران خود داشت، ناگاه رو به ما كرده فرمود: شما در مورد چه چيز سخن مى‌گوئيد؟ هيهات! هيهات! آنچه گردنهاى خود را به سويش مى‌كشيد