الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١١٣ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

طلبان هستند مگر كسى كه خداى عزّ و جلّ او را نگه دارد، اين يكى از آن چهار نفر است.

دوم: آدمى است كه از رسول خدا ٦ چيزى را شنيده ولى آن را به همان صورت كه بيان شده درست به خاطر نسپرده، لا جرم دچار خيال و گمان شده ولى قصد دروغ گفتن ندارد، پس آن چيزى را كه توهّم كرده، همان را به ياد دارد و همان را مى‌گويد و همان را عمل مى‌نمايد و همان را روايت مى‌كند و مدّعى است كه: من آن را از رسول خدا ٦ شنيده‌ام، پس اگر مسلمانان بدانند او در حديث دچار گمان و پندار شده از او نمى‌پذيرند و اگر خود او نيز بداند كه آن ناشى از پندار و گمان است مسلّما آن را كنار خواهد گذاشت.

سوم: آن كس باشد كه شنيده است رسول خدا ٦ چيزى را امر فرموده و سپس خود همان چيز را نهى فرموده، و او از اين (نسخ و تغيير حكم) آگاهى ندارد. يا شنيده است كه پيامبر ٦ چيزى را نهى فرموده و بعدا خود دستور به انجام همان چيز داده است، ولى او از اين امر بى‌اطّلاع است، بنا بر اين منسوخ را به خاطر دارد و از ناسخ اطّلاع ندارد، چنين كسى اگر بداند آنچه به ياد دارد منسوخ است حتما آن را كنار مى‌گذارد، و مردم نيز وقتى آن را از او مى‌شنوند اگر بدانند نسخ شده است مسلّما آن را كنار خواهند گذاشت.