الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٣٥ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

٢٦- كرّام بن عمرو گويد: من در درون خويش (نزد خود) سوگند ياد كرده بودم مانند عهد كه هرگز در روز غذائى نخورم يعنى روزه بگيرم تا آنگاه كه قائم آل محمّد قيام كند، روزى نزد امام صادق ٧ رفتم و به او عرض كردم: مردى از شيعيان تو براى خدا بر خويشتن واجب ساخته كه هرگز در روز غذائى نخورد و روزه گيرد تا زمانى كه قائم آل محمّد قيام كند، فرمود: اى كرّام روزه بدار ولى در عيد قربان و عيد فطر و سه روز تشريق (روزهاى ١٢ و ١٣ و ١٤ ماه ذى الحجّة) و هنگامى كه در سفر به سر مى‌برى از روزه داشتن خوددارى كن، كه هنگامى كه حسين ٧ كشته شد آسمانها و زمين و هر كه در آن بود و فرشتگان همه به ناله در آمدند و گفتند: اى پروردگار ما آيا براى نابود ساختن بندگان به ما اجازه مى‌فرمائى تا آنان را از روى زمين ريشه كن كنيم و برداريم كه آنان حريم و حرمت تو را شكستند، و حرام تو را روا داشتند، و برگزيده تو را كشتند، پس خداى تعالى به آنان وحى فرستاد: اى فرشتگان و اى آسمان و زمين من آرام باشيد، سپس پرده‌اى از پرده‌ها را برداشت، در اين هنگام در پس آن پرده محمّد ٦ و دوازده وصى او نمايان شدند، پس خداوند از بين آنان دست كسى را گرفت و فرمود: اى فرشتگان من و اى آسمان و زمينم انتقام آنان را به دست اين شخص خواهم ستاند، و اين‌