الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٨١ - (باب - ٣) *(آنچه در مورد امامت و جانشينى رسيده است و اينكه آن دو امرى از جانب خداى عز و جل و به اختيار اوست و امانتى است كه هر امامى به پيشواى پس از خود مىسپارد) *

بعد از آن چه كسى؟ آن حضرت فرمود: براى تو همين كافى است».

٤- يونس بن يعقوب از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود:

«رسول خدا ٦ صحيفه سربسته به دوازده مهر را به امير المؤمنين ٧ سپرد و فرمود:

نخستين مهر را بشكن و در آن صحيفه را باز كرده بدان چه در آن (نوشته شده) است عمل كن و آن را به حسن ردّ كن تا مهر دوم را بشكند و بدان عمل كند، و آن را به حسين ردّ كن تا او نيز مهر سوم را شكسته و به آنچه در آن است عمل كند و سپس به ترتيب به يكايك از فرزندان حسين داده شود».

٥- زرارة بن أعين گويد: راجع به اين گفته خداى عزّ و جلّ: «همانا خداوند به شما دستور مى‌دهد كه امانتها را به اهل آن برگردانيد و هنگامى كه بين مردم حكم مى‌كنيد به دادگرى حكم نمائيد» از امام باقر ٧ سؤال كردم، آن حضرت فرمود: خداوند هر امام از ما خاندان را به ردّ كردن امامت به امام بعد از خود امر فرموده است، او حقّ باز داشتن آن را از امام بعد از خويش ندارد، مگر فرمايش خداوند نشنيده‌اى كه مى‌فرمايد: «و هنگامى كه بين مردم حكم مى‌كنيد به دادگرى حكم نمائيد كه خداوند شما را بدان، خوب موعظه مى‌كند» حكم‌كنندگان آنان هستند، آيا نمى‌بينى كه در اين آيه حكم‌كنندگان را