الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٥١ - (باب - ٢٤)(در ذكر اسماعيل بن أبى عبد الله

٢- فيض بن مختار گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: فدايت گردم چه مى‌فرمائيد در مورد زمينى كه من آن را از دولت مى‌گيرم و به عمّال خود اجاره مى‌دهم به اين شرط كه هر چه خداوند از آن بيرون آورد نصف يا ثلث آن و كمتر از اين يا بيشتر مال من باشد، آيا اين درست است؟ فرمود: اشكالى ندارد، فرزند آن حضرت اسماعيل به او گفت: پدر جان فراموش كردى، فرمود: فرزندم مگر من با مستأجرين خود چنين رفتار نمى‌كنم؟ مگر به همين خاطر من بسيار به تو نمى‌گويم همراه من باش و تو اين كار را نمى‌كنى، پس اسماعيل برخاست و بيرون رفت. من عرض كردم: فدايت گردم اسماعيل را چيست (چرا) كه با شما همراه نمى‌شود تا هر گاه شما از دنيا رفتيد كارها پس از شما به او برسد همچنان كه پس از پدرتان امور به شما رسيد، حضرت فرمود: اى فيض، وضع اسماعيل [نسبت به من‌] مانند وضع من با پدرم نيست. عرض كردم: فدايت گردم من ترديد نداشتم در اينكه پس از شما مردم به او روى خواهند آورد، پس اگر چيزى كه ما از آن بيم داريم (وفات آن حضرت) روى دهد- كه البتّه ما از خدا عافيت از آن مى‌طلبيم- در اين صورت به چه كسى بايد روى نمود؟ حضرت از پاسخ به من خوددارى فرمود، پس زانوى او را بوسيدم و عرض كردم: به پيرى من رحم كنيد كه سر و كار با آتش‌