الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٩١ - (باب - ١٢)(آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان

همانا شيعه ما كسى است كه همچون سگان پارس نكند و همانند كلاغ حرص نورزد و نزد مردم به گدائى دست نيازد اگر چه از گرسنگى بميرد، عرض كردم: فدايت شوم چنين افرادى را كه بدين صفت موصوف‌اند در كجا جستجو كنم؟ فرمود: آنان را در گوشه و كنار زمين بجوى، آنان كسانى هستند كه زندگى سبكى دارند و خانه بدوش هستند كه اگر حاضر باشند شناخته نمى‌شوند و اگر از نظرها پنهان شوند كسى متوجّه آنان نمى‌گردد و اگر بيمار شوند عيادت نمى‌شوند و اگر خواستگارى كنند با آنان ازدواج نشود، و اگر وفات يابند بر جنازه آنان كسى حضور نيابد، آنان كسانى‌اند كه در اموالشان با يك ديگر مواسات مى‌كنند و در آرامگاه خود با يك ديگر ديدار و ملاقات دارند و خواسته‌هايشان با يك ديگر برخورد و اختلاف پيدا نمى‌كند هر چند از شهرهاى گوناگون باشند».

٥- مهزم اسدى از امام صادق ٧ همانند حديث قبل را روايت كرده جز اينكه در آن اين جملات را افزوده است كه: «و اگر مؤمنى را ببينند او را بزرگ مى‌دارند و اگر منافقى را ببينند از او دورى مى‌جويند و به هنگام مرگ بيتابى نمى‌كنند و در آرامگاه خويش با يك ديگر ديدار مى‌نمايند- سپس ادامه حديث را نقل مى‌كند».