الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٦٧ - باب - ٢(آنچه در تفسير كلام خداى تعالى«و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا» آمده)
حقّ و اهل حقّ در هر كجا كه هستيد پيروى كنيد و از باطل و اهل آن در هر كجا كه هست دورى گزينيد».
اما اين مردم از كسانى كه به چنين صفاتى آراسته بودند، و چنين ستايشها در حقّ آنها شده بود، و چنين دعوت و هدايت كه از حقّ به سوى آنان شده بود روى برتافتند و از ايشان بريده، به ديگران پرداختند، و امر رسول خدا ٦ را به بازى گرفتند و سخنش را بىمقدار و بيهوده انگاشتند و كسى را ترك گفتند كه خدا با زبان پيامبر خود ٦ فرمانبردارى و پرسش و فراگيرى و بهرهمندى از او را واجب ساخته بنا بفرموده او كه: «اگر نمىدانيد از آنان كه ياد دارند بپرسيد»[١] و فرمايش ديگرش: «از خدا و پيامبر و اولى الأمر خود فرمانبردارى كنيد»[٢] و رسول خدا ٦ راهنمائى فرموده كه رستگارى در آويختن به دامان او و عمل به گفته او و تسليم در برابر دستور او است و نيز فرا گرفتن از او و روشنائى خواستن از نور اوست، ولى مردم مدّعى اين حقيقت براى غير آنان شدند و از ايشان به سوى ديگران برگشتند و به جاى آنان به ديگران راضى شدند و بدين سبب خداوند نيز آنان را از دست يافتن به دانش دور گردانيد و هر كس خواهش نفس خود را (برابر سليقهاش) براى خويش تأويلى كرد و پنداشتند كه با عقلهاى خود و
[١] الأنبياء: ٧.
[٢] النساء: ٦٠.